قسمت دوم

 دوستان خوب آسمونی ، سلام                                                                              

همانطور که بهتون قول داده بودم می خواهیم دوباره سفر خیالیمان را به سوی فضا ادامه بدهیم . خاطرتون هست که با چهار سیارۀ منظومه شمسی آشنا شدیم و ماه ( قمر هایشان ) را شناختیم .دراین سفر می خواهیم به بقیۀ گردش فضایی مهیج مان ادامه بدهیم .بچه ها زود باشید ، وسایلهاتون رو جمع کنید ، تاهمگی باهم به یک سفر علمی برویم.  1-2-3

درسفر قبلی مان از چهار سیاره بنامهای تير يا همان عطارد ، زمین ، ناهيد(زهره) و بهرام(مریخ) دیدن کردیم .

حالا ادامه سفرمون رو دنبال می کنیم .

بین مریخ و سیارۀ بعدی يعني برجيس ( مشتری )، هزاران قطعه سنگ به دور خورشید درگردش هستند که اخترک يا سيارك نام دارند . حتی چهار تا ازاین سیارکها که بزرگترین آنها بشمار می روند ، در مقایسه با کوچکترین سیارۀ منظومۀ شمسی ، یعنی عطارد ، کوچکتر هستند . شکل این اخترکها ، چون سیاره ها کوچک گرد است . اخترکها ی دیگر احتمالاً دراندازه های گوناگون ، و به شکل قطعه سنگهای دندانه دار هستند . امکان دارد که این توده های سنگی ، موادی باشند که به هنگام تشکیل منظومه شمسی برجای مانده اند .

همسفران خوب ، وقتی ازمیان فضا به سمت سیارۀ مشتری پرواز کنیم ، دمای خارج فضاپیمای ما ، دائماً سردتر خواهد شد . وقتی به سیاره مشتری بریم 64 ماه درآسمان آن خواهیم یافت . چهار تا از این ماهها ، به اندازۀ ماه زمین و یا بزرگتر از آن هستند .اینها ماههایی هستند که شما می توانید از روی زمین ، با یک تلسکوپ [ دوربین نجومی ] کوچک ، آنها را ببینید که این 4 ماه (قمر ) به اقمار گالیله ای معروف هستند که درمطالب بعدی بیشتر با این اقمار آشنا خواهیم شد .

مشتری ماههای کوچک دیگر نیز دارد ، و نزدیکترین ماه به آن ، 240 کیلومتر قطر دارد . بچه ها جون اگر ما براین ماه مشتری فرود آییم ، متوجه خواهیم شد که هیچ هوایی در آن موجود نیست و هوای آن بسیار سرد است. اما ناراحت نشوید با لباس فضانوردی گرم ، می تونیم از فضا پیمایمان خارج شویم و این جهان کوچک را جستجو کنیم ! جاذبه این ماه ، بقدری ضعیف است که وزن شما بر روی آن ، از وزن یک موش برروی زمین کمتر خواهد بود . شما بر روی ماه مشتری ، خواهید توانست از روی کوهها بپرید ، و سنگهایی را به بزرگی یک ماشین بلند کنید.

دوستای خوبم با اینکه ما می تونیم بر این ماه فرود بیائیم . ولی بر روی آن نمی توانیم زندگی کنیم .

از روی این ماه کوچک مشتری ، می توان دید که سیاره مشتری ، ده برابر سیاره زمین است . مشتری ، بزرگترین سیاره منظومه شمسی بشمار میرود . سیاره مشتری ، همیشه با ابرهای روشن پوشیده شده است ، که به صورت نوارهای سفید ، خاکستری ، زرد و صورتی درکنار هم قرار گرفته اند .

ابر قرمز رنگ بزرگی ، که از زمین نیز دیده شده است در هر 10 ساعت که مشتری می چرخد ، یکبار از کنار مان فرفره وار خواهد گذشت .

سطح مشتری رانمی توانیم ببینیم ، ولی احتمال میرود که درزیر ابرهای یخی آن ، خاک سفت وجود نداشته باشد . مشتری گوی گلی بزرگی از هیدوژن مایع و گاز سمی است ،و در آن هیچ مکانی برای فرود آوردن فضا پیما وجود ندارد . مشتری راتنها می توانیم از روی ماههای آن نظاره گر شویم .

خُب از سیاره مشتری هم بعد از آشنایی مختصر بسوی سیاره بعدی یعنی سياره زحل كه نام فارسي اون كيوان هست می رویم ، که دو برابر فاصله مشتری تا خورشید ، از آن فاصله دارد و بسیار سردتر از مشتری است . زحل تقریباً به بزرگی مشتری است . و گلوله ای از مایع و گاز است که با نواره هایی از ابرهای روشن و تاریک پوشیده شده است . حلقه های بزرگ تاریک و روشنی ، سیاره زحل را دربرگرفته اند . زحل   50    ماه در آسمونش داره و دراندازه های متفاوت ، درفضا به دور آن درگردش هستند ، یکی از این ماهها ، بسیار کوچک است و بیرون از حلقه ها ی بزرگ ، به دور سیاره زحل گردش می کند . مامی توانیم بر این ماه فرود آمده، از آنجا، زحل و حلقه های آن را تماشا کنیم. احتمال بسیار وجود دارد که حلقه های زحل ، از قطعات کوچک سنگ ، غبار و یخ تشکیل شده باشند که همگی چون مجموعه ای از ماههای کوچک ، به دور سیاره زحل گردش می کنند. شاید این حلقه ها درزمانهای بسیار دور تشکیل شده باشند ، به این صورت که یکی از ماههای زحل در فاصله نزدیکی از آن ، به دورش درگردش بوده ، اما مدتی بعد به میلیارد ها قطعه کوچک خرد شده تبدیل گشته است. خُب بچه های عزیز دوباره وقت برگشت فرا رسید و همگی با هم بسوی سیاره خودمون زمین برمی گردیم و درسفر بعدی به سراغ سیارات دیگه می رویم .                                                                                                       

به امید سفر بعدی خدانگهدار